Joe DavisWykład

„Łabędzi śpiew, czyli ortografia biochemiczna i koło czasu”

Wysiłki podejmowane w celu nawiązania kontaktu z istotami pozaziemskimi skłaniają nas do próby odpowiedzi na fundamentalne pytania filozoficzne: kim jesteśmy i co wiemy?

Działalność człowieka na naszej planecie przyspieszyła zmiany w środowisku naturalnym na skalę globalną, a także spowodowała wyginięcie wielu gatunków. Co więcej, praktycznie każda rasa ludzi ma na swoim koncie próbę eksterminacji innej części rasy ludzkiej – i jest to historia powtarzająca się od początku dziejów ludzkości. A jednak wszystkie komunikaty, które wysyłamy do potencjalnych mieszkańców innych planet niosą ze sobą jeden przekaz: Homo sapiens to przyjazny i miłujący pokój gatunek, charakteryzujący się racjonalnym i naukowym podejściem do rzeczywistości.

Wiadomości te zawierają rzekomo uniwersalne obliczenia matematyczne, obrazy i treści audio dostosowane do odbioru przez ludzi, a tymczasem jeśli istoty pozaziemskie wykształciły swój sposób odbioru oparty na swoich kryteriach percepcyjnych, realiach społecznych czy filozofii, jest mało prawdopodobne, że będzie on choćby porównywalny z naszym. Najbardziej niejednoznaczną część naszych zaawansowanych komunikatów dla istot pozaziemskich stanowić mogą informacje, przeznaczone dla samej ludzkości.

W ramach swojego wykładu, Joe Davis prześledzi historię kilku projektów, skupionych wokół idei nawiązania kontaktu z istotami pozaziemskimi, które dały początek nowym technikom naukowym i zrodziły nowe formy ekspresji artystycznej.

Olbrzymia liczba skomplikowanych czynników biologicznych może być dziś przesyłana przez miliony lat, na ogromne odległości; co więcej, możliwa stała się jeszcze nowsza forma międzygwiezdnych transmisji. Jej twórca i zarazem autor wykładu zapowiada: Wyjaśnię, jak można stworzyć międzygwiezdne wiadomości przeznaczone dla ludzi, a nie dla mieszkańców Kosmosu – taki „łabędzi śpiew” z precyzyjnymi raportami na temat kondycji ludzkości, które można wykorzystać do przełamania koła czasu.


Joe Davis

Dzieciństwo i wczesną młodość spędził na Głębokim Południu USA. W trakcie studiów magisterskich na wydziale Sztuk Kreatywnych w Mt Angel College w Oregon (ukończone w 1973), stał się pionierem tworzenia rzeźb przy użyciu lasera, współpracując z takimi instytucjami jak: w Bell Laboratories w Murray Hill, NJ czy University of Cincinnati Medical Center Laser Laboratory.

W 1976 r. Davis podpisał z NASA pierwszą umowę na wyniesienie na orbitę wahadłowcem kosmicznym ładunku zawierającego dzieła sztuki, a w roku 1980 został pierwszym prelegentem spoza kręgu naukowców, który wystąpił na forum Goddard Spaceflight Center’s Engineering Colloquium. Pięć lat później dostał stypendium i możliwość prowadzenia badań w Centrum Zaawansowanych Badań Wizualnych w Instytucie Technologicznym w Massachusetts (MIT), a niedługo potem został tam wykładowcą na wydziale architektury.

W roku 1986 Joe Davis stworzył Microvenus, pierwsze genetycznie modyfikowane dzieło sztuki oraz wytworzył najsilniejsze i najdalej sięgające sygnały radarowe dla istot pozaziemskich, jakie kiedykolwiek stworzono (Poetica Vaginal).

W 1989 r. zbudował rzeźbę publiczną, fontannę i oświetlenie dla pieszych na Kendall Sq. w Cambridge, w stanie Massachussets. W tym samym roku dołączył do laboratorium Alexandra Richa w MIT, gdzie położył podwaliny pod rozwój nowych dziedzin sztuki i biologii. Przymocował wędki i drobne haczyki na ryby do swoich mikroskopów i opracował inne niespotykane wcześniej instrumenty służące do rozpoznawania sygnatury dźwiękowej mikroorganizmów. Jego projekty - w tym „Język programowania DNA”, służący do wprowadzania tekstów poetyckich i ilustracji do żywych organizmów – były często przedmiotem artykułów w magazynach naukowych.

W 2009 roku, w ramach projektu Rubisco Stars, Davis przesłał najbogatszy w białko istniejący na Ziemi gen z Radaru Arecibo w Puerto Rico do trzech gwiazd podobnych do Słońca. Rok później dołączył do zespołu laboratoryjnego George’a Churcha na Harvardzie, gdzie został obwołany „naukowcem-artystą”.

W 2011 r. Davis wraz ze współpracownikami z Harvardu oraz Japońskiego Narodowego Instytutu Nauk Agrobiologicznych genetycznie zmodyfikował jedwabniki, aby wytwarzały transgeniczne jedwabie biomineralizowane metalicznym złotem. W latach 2012-13 stworzył międzynarodowe konsorcjum, którego celem było sekwencjonowanie genomu poprzednika wszystkich krajowych odmian jabłka, a potem umieszczenie mocno skompresowanej wersji Wikipedii w tym samym genomie.

Za projekt „Bacterial Radio” otrzymał. nagrodę Golden Nica na festiwalu Ars Electronica 2012. Cztery lata później – na tym samym festiwalu – pokazał projekt „Astrobiological Horticulture”, którego jest współtwórcą, a który zakłada stworzenie organizmów zdolnych do przeżycia w środowisku pozaziemskim.

Obecnie – wraz z naukowcami z Harvardu – pracuje nad projektem wprowadzenia ruchomych obrazów 3D oraz danych holograficznych do żywych komórek. Drugi projekt, którym zajmuje się we współpracy z Ashley Seifert Lab na University of Kentucky, jest badanie genetyki przypadkowości u myszy przy użyciu urządzeń do rzucania kostką sterowanych przez myszy.

Kiedy i gdzie?

16 września 2017,
godz. 19:00-20:30,
Planetarium

Wymagana rejestracja

Rejestracja