Bilet wstępu na multimedialne wykłady Prosto z nieba można zakupić przez internet na naszej stronie lub w kasach. Bilet normalny 34 zł, bilet ulgowy 24 zł. Liczba biletów ograniczona!
Czy Wszechświat, który znamy, to tylko wierzchołek góry lodowej? Wszystko, co możemy zaobserwować – od atomów w naszych ciałach po najdalsze gwiazdy – stanowi zaledwie kilka procent zawartości kosmosu. Reszta to mroczne i nieuchwytne składniki: ciemna energia i ciemna materia. Choć to one dyktują warunki kosmicznej ewolucji, ich natura pozostaje jedną z największych zagadek współczesnej nauki. Obok nich niemal niezauważalnie przemykają neutrina – „cząstki duchy”, które choć niemal nieważkie, niosą w sobie zapis najwcześniejszych chwil po Wielkim Wybuchu.
Zarówno ciemna materia, jak i neutrina to relikty wczesnego Wszechświata. Te ostatnie stanowią unikalny most, łączący fizykę najmniejszych cząstek z gigantycznymi strukturami galaktyk. O ile neutrina udało nam się już częściowo „oswoić” i podpatrzeć w laboratoriach, o tyle ciemna materia wciąż wymyka się naszym detektorom, mimo że jej grawitacyjny uścisk czujemy w każdym zakątku nieba. Dlaczego wciąż nie potrafimy jej dotknąć? Czy kluczem do jej zrozumienia są właśnie neutrina?
Bharat Ratra – wybitny profesor fizyki, specjalizujący się w kosmologii i fizyce astrocząstek. Prowadzi badania nad strukturą i ewolucją Wszechświata. Obecnie koncentruje się przede wszystkim na opracowywaniu modeli wielkoskalowych rozkładów materii i promieniowania we Wszechświecie oraz testowaniu tych modeli poprzez porównywanie przewidywań z danymi obserwacyjnymi. W 1988 roku, wraz z Jamesem Peeblesem, zaproponował pierwszy dynamiczny model ciemnej energii. 
Prof. Jarosław Włodarczyk
Grzegorz Wrochna
Dr Aleksandra Hamanowicz pracuje w Space Telescope Science Institute w Baltimore (USA), instytucji odpowiedzialnej za wielkie misje kosmicznych teleskopów. Doktorat realizowała w Europejskim Obserwatorium Południowym w Garchinig koło Monachium (Niemcy). Zajmuje się materią międzygwiazdową i międzygalaktyczną oraz ewolucją gazu i pyłu w historii Wszechświata. Wykorzystując dane z teleskopów naziemnych i kosmicznych, prowadzi badania, które obejmują obserwacje na różnych długościach fali – od radioastronomii po promieniowanie widzialne. Pochodzi z Wydmin, niewielkiej miejscowości na Mazurach.
Dr Maciej Bilicki – kosmolog związany z Centrum Fizyki Teoretycznej PAN. Zajmuje się strukturą wielkoskalową Wszechświata, wielkimi przeglądami nieba i zastosowaniami uczenia maszynowego w astrofizyce. Jest zaangażowany w międzynarodowe projekty obserwacyjne poświęcone badaniom rozkładu materii w największych skalach, takie jak Kilo-Degree Survey (KiDS) czy Galaxy And Mass Assembly (GAMA). Pracuje także w polskim konsorcjum Obserwatorium Very Rubin przygotowującym przegląd Legacy Survey of Space and Time (LSST). Doktorat uzyskał w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie, następnie pracował na Uniwersytecie Kapsztadzkim (RPA) oraz w Obserwatorium w Lejdzie (Niderlandy). W CFT PAN współpracuje przy rozwijaniu nowopowstałej Grupy Kosmologii Obliczeniowej.