Jak doświadczenie nauki wpływa na nasze postawy? Czy bezpośredni kontakt z naukowcami i naukowczyniami zmienia sposób, w jaki myślimy o nauce? A co dzieje się, gdy włączamy się w naukę aktywnie, współtworząc ją w ramach projektów nauki obywatelskiej? To właśnie badamy w ramach projektu „Nauka ma głos” w Koperniku.
Interesuje nas to, jak różne sposoby uczestnictwa w nauce wpływają na zaufanie do niej oraz do osób, które ją tworzą, czyli naukowców i naukowczyń. Publikujemy raporty podsumowujące nasze działania badawcze. Każdy rok przynosi dwa uzupełniające się spojrzenia: jeden raport dotyczy doświadczenia bezpośrednich spotkań z naukowcami i naukowczyniami, drugi – udziału w projektach nauki obywatelskiej. Razem tworzą pełniejszy obraz tego, jak różne formy zaangażowania w naukę oddziałują na odbiorców.
Zebrane tu materiały pokazują, co w tych doświadczeniach ma znaczenie – jakie elementy budują zaufanie, co wpływa na sposób postrzegania naukowców i naukowczyń oraz jak zmienia się stosunek do nauki, gdy staje się ona czymś więcej niż tylko źródłem informacji.
Raporty traktujemy jako narzędzie wspólnej pracy – punkt odniesienia dla osób zajmujących się komunikacją naukową, edukacją i rozwijaniem działań, które wzmacniają relację między nauką a społeczeństwem.
Nauka ma głos. Jak spotkanie z naukowcem i naukowczynią wpływa na zaufanie do nauki?
Raport mówi o tym, co daje bezpośredni kontakt z naukowcem i jakie znaczenie kontakt ten ma dla odbiorców. Przyglądamy się temu, jak takie spotkania wpływają na zaufanie do nauki, sposób postrzegania naukowców i naukowczyń oraz odbiór samego procesu badawczego. Zebrane wnioski pomagają lepiej zrozumieć, które elementy spotkania rzeczywiście budują zaangażowanie odbiorców, co w takich doświadczeniach naprawdę się sprawdza i dlaczego ma znaczenie.
Pobierz raport "jak spotkanie z naukowcem wpływa na zaufanie do nauki" (plik pdf)
„Dotknij prehistorii” – nauka obywatelska i jej oddziaływanie na odbiór nauki
„Dotknij prehistorii” to działanie realizowane jako część projektu „Nauka ma głos”. W jego ramach kilkuset uczestników i uczestniczek brało udział w preparacji kości mastodonzaura – ponad sześciometrowego prehistorycznego płaza, który żył ok. 240 mln lat temu. Badanie wskazuje jednoznacznie, że dzięki możliwości pracy przy prawdziwej skamieniałości, używaniu specjalistycznych narzędzi i bezpośredniej współpracy z paleontologami uczestnicy zaczynali postrzegać naukę jako bardziej dostępną, praktyczną i opartą na współdziałaniu. Szczególne znaczenie miał kontakt z naukowcami: podkreślano ich otwartość, partnerskie podejście i gotowość do objaśniania procesu badawczego od tzw. kuchni, co wzmacniało poczucie sprawczości oraz zaufanie.
pobierz raport "Nauka obywatelska i jej oddziaływanie na odbiór nauki" (plik pdf)