Wystawa „W przekładzie algorytmów”

Paweł Janicki czerpie głównie z osiągnięć muzyki, sztuki współczesnej i medialnej oraz praktyki posthumanistycznej – konstruując jednak formy odmienne od dotychczasowych. Wykorzystuje szerokie spektrum technik, podejść i protokołów: tworzy dzieła wykorzystujące syntetyczne zmysły, techniki programowania oraz elementy inżynierii przestrzeni i materiałów. Istotną rolę w jego twórczości odgrywają konteksty historyczne i współczesne – w szczególności historia sztuki i coś, co można by nazwać historią myślenia.

Zasiada w radzie kuratorskiej Centrum Sztuki WRO, a ostatnio współpracował z Funken Academy, Fraunhofer IWU, paneuropejski projekt ArtCast4D/AAASeed. Był kuratorem Pawilonu Polskiego na Biennale w Gwangju w Korei Południowej. Stowarzyszenie Algorytmów wymienia jego performanse sieciowe jako wydarzenia kluczowe dla rozwoju tego gatunku sztuki.

Dawid Konopka to artysta interdyscyplinarny, absolwent Wydziału Sztuki Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

W swojej twórczości posługuje się sztuką obiektową, performansem, fotografią i wideo jako narzędziami do badania granic podmiotowości, jej uwikłania w narzucone struktury oraz możliwości emancypacji w konfrontacji z nimi. Analizuje, jak systemy wartości wpływają na kształtowanie jednostki oraz jej relacje z otaczającym światem. Interesuje go poszukiwanie alternatywnych form obecności oraz konstruowanie sytuacji, w których gest twórczy otwiera przestrzeń bardziej bezpośredniego doświadczenia, konfrontując się z jego granicami.

Jego prace prezentowane były m.in. w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, Galerii Labirynt oraz Instytucie Polskim w Rzymie.

Jakub Koźniewski to projektant i artysta nowych mediów, współzałożyciel kolektywu panGenerator, tworzącego na styku sztuki, designu i nowych technologii.

Przez wiele lat współprowadził studia podyplomowe Creative Coding w School of Form, a w latach 2022–2024 w Pracowniach Gościnnych na Wydziale Wzornictwa ASP w Warszawie. Tworząc projekty indywidualne, przygląda się nowym technologiom z krytycznej, postcyfrowej perspektywy, łącząc media cyfrowe z fizyczną materią i zamykając ulotne idee w minimalistycznych formach.

Projekty grupy panGenerator były prezentowane m.in. na Ars Electronica, w ZKM Karlsruhe, podczas WRO Biennale, Milan Design Week, Dutch Design Week i SXSW. Kolektyw otrzymał m.in. Honorary Mention Prix Ars Electronica, Cannes Golden Lion oraz Paszport „Polityki” w kategorii Kultura Cyfrowa.

Andreas Lutz bada relację między człowiekiem a maszyną i na tej podstawie próbuje stworzyć zintegrowane i uniwersalne systemy komunikacyjne. Analizuje różnice między rzeczywistością a jej postrzeganiem i przedstawia je za pomocą rzeźb, instalacji i performansów. Tworzy także eksperymentalne pejzaże dźwiękowe, ukazujące związek między semiotyką a dźwiękiem. Jest założycielem KASUGA, berlińskiego studia interdyscyplinarnego i wytwórni płytowej.

Prace Lutza były wystawiane m.in. w Pawilonie Antarktycznym podczas 57. Biennale w Wenecji (Włochy), w Narodowym Centrum Sztuki w Tokio (Japonia), w HeK w Bazylei (Szwajcaria), w Times Art Museum w Pekinie (Chiny), na festiwalu Sónar+D w Barcelonie (Hiszpania) i Stambule (Turcja), w B39 Art Bunker w Bucheon (Korea Południowa).

Patrycja Maksylewicz jest artystką intermedialną. W swoich pracach skupia się na relacjach interaktywnych, w szczególności pomiędzy człowiekiem a maszyną. Jest zainteresowana pojęciem kreatywności obliczeniowej i analizą danych biometrycznych poprzez język sztuki. Bada związki pomiędzy różnymi mediami oraz sposobem wykorzystania ich zarówno w przestrzeni realnej, jak i wirtualnej – także w działaniach typu site-specific.

Brała udział w wystawach, warsztatach i konferencjach w kraju i za granicą. Laureatka konkursu Krakowski Salon Sztuki 2018 w kategorii „Działanie Roku”. Absolwentka Wydziału Intermediów Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie obecnie pełni funkcję adiunkta. Związana także z Fundacją Rozwoju Sztuki Intermediów.

Agnieszka Rayss – fotografka, współzałożycielka stowarzyszenia Sputnik Photos. Ukończyła historię sztuki na UJ oraz studia doktoranckie na UAP w Poznaniu. Wykłada w School of Form Uniwersytetu SWPS. Opublikowała książki “Ostatnia rozmowa z akademikiem Sacharowem” (2022), “Z zapisków kolekcjonera” (2019), Tu się zaczyna koniec miast (2015) i American Dream (2010).

Dwukrotnie nagradzana w konkursie Pictures of the Year, dwukrotna finalistka Hasselblad Masters Award. Zdobyła także wiele krajowych nagród, m.in. w konkursach Grand Press Photo. Wykłada na Uniwersytecie SWPS.

David Sypniewski to wykładowca na Uniwersytecie SWPS w Warszawie. Jest pomysłodawcą i kierownikiem Otwartej Pracowni Sztucznej Inteligencji na Wydziale Projektowania, członkiem Centrum HumanTech, a od tego roku również kierownikiem Zakładu Sztucznej Inteligencji i pełnomocnikiem dziekana ds. innowacji.

Wraz z Agnieszką Rayss stworzył wystawę pt. „Koniec wojny” – cykl obrazów poszerzanych za pomocą narzędzi generatywnych. Projekt został wyróżniony na festiwalu FotoLux w Lucce. Zaprojektował także tytułowego bota żałobnego w przedstawieniu wrocławskiego Teatru Kombinat pt. „Grief//bot”.

Prowadzi badania nad wdrożeniem narzędzi opartych na sztucznej inteligencji w procesie projektowym. Pracuje nad doktoratem dotyczącym automatyzacji projektowania wayfindingu w ośrodkach dla uchodźców.

Sefa Sagir jest artystą multimedialnym, technologiem kreatywnym, muzykiem i performerem badającym przestrzeń pomiędzy światem analogowym a cyfrowym. Tworzy interaktywne systemy audiowizualne, w których gesty, materiały i dane łączą się w czasie rzeczywistym.

Obecnie skupia się na spektaklach teatralnych i audiowizualnych. Łączy różnorodne dziedziny – sztukę, technologię, politykę i ekonomię – w spójne doświadczenia, które znajdują oddźwięk wśród widzów.

Współpracował z Centrum Nauki Kopernik, Haus der Kulturen der Welt oraz Międzynarodowym Festiwalem Sztuki w Sapporo w Japonii. Wykłada sztukę nowych mediów w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych.

Anna Klimczak to artystka wizualna. Tworzy instalacje site-specific i działania performatywne. Jest kuratorką wystaw i projektów artystycznych. Od 2009 r. związana zawodowo z Polsko-Japońską Akademią Technik Komputerowych w Warszawie.

Varvara & Mar to duet artystyczny założony w 2009 roku przez dr Varvarę Guljajevą i Mar Canet Sola. Varvara jest profesorem nadzwyczajnym w dziedzinie obrazowania kinetycznego na VCUarts Qatar. Mar to doktorant na Uniwersytecie w Tallinie.

W swojej twórczości badają punkty styku sztuki, technologii i społeczeństwa, zajmując się automatyzacją, sztuczną inteligencją, percepcją, rzemiosłem oraz relacjami między człowiekiem a maszyną. Ich prace często stanowią refleksję nad tym, jak systemy technologiczne kształtują codzienne doświadczenia.

Duet wystawiał swoje prace m.in. w Museum of Arts and Design w Nowym Jorku, FACT w Liverpoolu, Santa Mònica w Barcelonie, Barbican i V&A Museum w Londynie, Centrum Kultury Onassisa w Atenach, Ars Electronica w Linzu oraz ZKM w Karlsruhe.

Od 2004 roku studio Dotdotdot rozwija pionerskie projekty na styku projektowania interakcji, architektury i wystawiennictwa. Tworzy rozwiązania cyfrowe i doświadczenia użytkownika dla złożonych przestrzeni, takich jak muzea, biblioteki czy showroomy, a także narracyjne przestrzenie i immersyjne instalacje dla instytucji kultury, firm i fundacji. W swojej pracy Dotdotdot stawia na aktywne zaangażowanie odbiorców oraz fizyczną i poznawczą dostępność – ludzi, środowiska i badań technologicznych.

Mając na uwadze społeczną odpowiedzialność projektantów, w 2014 roku Dotdotdot założyło OpenDot – ośrodek badawczy, który w 2025 roku przekształcił się w fundację non-profit. OpenDot wspiera innowacje poprzez projektowanie partycypacyjne, technologie open source i aktywne włączanie społeczności w tworzenie wspólnych rozwiązań.